Struktura Portu Police

Port Police tworzą trzy funkcjonalne elementy:

Port Morski - dwustanowiskowe nabrzeże o dł. 415 m i głębokości konstrukcyjnej 12,5 m podzielone funkcjonalnie na stanowisko do wyładunku surowców, wyposażone w dwie rozładowcze suwnice bramowe typu KONE o wydajności 6000 t/dobę oraz stanowisko nawozowe przeznaczone do załadunku produktów Zakładów Chemicznych "POLICE" SA, wyposażone w urządzenie załadowcze typu MVT o wydajności 3500 t/dobę oraz dwa żurawie chwytakowe o nośności Q=10t. Ponadto nabrzeże posiada kryty magazyn ( 2000 m 2) i place składowe o powierzchni 5 000 m 2. Głębokość eksploatacyjna nabrzeża wynosi 10,5 m, pozwala to na przyjmowanie największych statków mogących przejść torem wodnym do Szczecina tj. statków o dł. 160 m i zanurzeniu 9,15 lub dł. 206 m i zanurzeniu 8,15 m, odpowiada to w pełni załadowanemu masowcowi 16-18000 DWT lub częściowo załadowanemu o nośności 40 000 DWT.

Port Barkowy - położony w bezpośrednim sąsiedztwie Zakładów Chemicznych posiadana nabrzeże o długości 2x200 m i głębokości eksploatacyjnej 4,5 m. Wyposażenie przeładunkowe stanowią dwa żurawie chwytakowe o nośności Q=8 t oraz taśmociąg załadowczy o max. zdolności załadunkowej 3500 t/dobę. Obsługiwane są tu barki i statki o dł. do 120 m i zanurzeniu 4 m. tj. ok. 3000DWT

Stanowisko przeładunkowe "Mijanka" - nabrzeże o długości 200 m i głębokości eksploatacyjnej 8,40 m, przeznaczone do przeładunku produktów płynnych, wyposażone jest w dwa punkty przeładunkowe o wydajności: amoniak 300 t/godz. oraz kwas siarkowy 350 t/godz. Na stanowisku tym mogą być obsługiwane statki o długości do 140 m.


Historia Portu Police

Już w 1970 do kei Portu Barkowego zacumowały pierwsze jednostki z surowcami. W latach 70. cała portowa infrastruktura: nabrzeża, taśmociągi, trzy ośmiotonowe żurawie służyły barkom i małym statkom, których zanurzenie pozwalało tu wpływać. Surowce, w tamtych latach fosforyty i apatyty, były w Świnoujściu przeładowywane z masowców na barki i dalej transportowane do polickiej fabryki. Z czasem, gdy ruszyła wytwórnia bieli tytanowej, zaczęto sprowadzać ilmenit. Podobnie, barkami rozwiązany był wodny transport gotowych produktów.

W 1979 w związku z wysokim obrotem mas towarowych z Z.Ch. "POLICE", określanym jako największy wśród zakładów branży przemysłu nieorganicznego, w celu odciążenia zespołu portowego Szczecin- Świnoujście, podjęto decyzję o budowie na Odrze własnego portu pełnomorskiego. Pierwotnie inwestycję tę rozpoczął Zarząd Portu Szczecin-Świnoujście, a Zakłady przejęły ją w 1982 r. natomiast jeszcze w 1979 przekazano do eksploatacji port barkowy na rzece Gunica o zdolności przeładunkowej 600 tys. ton rocznie.

Całokształt budowy portu zakładowego wraz z taśmociągiem do rozładunku surowców i załadunku nawozów na statki zakończono w roku 1993. Port Morski był gotowy i w nim skoncentrowane zostały moce przeładunkowe polickiego zespołu portowego. W 1997 r. Zespole Portowym Police przeładowano 40-milionową tonę towarów. Największy statek jaki zawinął do polickiego Portu miał wyporność 48 tys. DWT.

Port Police - dziś i jutro

Przyjęty przez Z.Ch. "POLICE" SA latem 2004 r. biznesplan indywidualnej strategii restrukturyzacji i prywatyzacji Spółki, zakładał, że zespołem portowym "POLICE" zarządzać będzie wyodrębniona spółka z udziałem gminy Police.

22 września 2004 r. Zarząd Z.Ch. "POLICE" SA zdecydował O powołaniu Spółki zarządzającej zakładowym portem. Uchwałę o utworzeniu spółki "Port Morski w Policach sp. z o.o" jednomyślnie przyjęli radni gminy Police w październiku 2004 r.

Spółka rozpoczęła działalność 1 stycznia 2005 r. Jej zadaniem jest zarządzanie gruntami i infrastrukturą portową. Oznacza to, że spółka zajmie się administrowaniem i zarządzaniem terenami portowymi.

Powołanie podmiotu zarządzającego polickim portem pozwoli Zakładom Chemicznym "POLICE" zachowanie kontroli nad jego bieżącym funkcjonowaniem. Możliwe będzie również pozyskanie europejskich funduszy na rozwój, które nie przysługują portowi zakładowemu, funkcjonującemu na wcześniejszych zasadach.